بعد از وقت اضافه

ای دل بیا منـــاقبی از اصفـــیا بخوان                                                یک شمـــه ای ز تاج سر اولیا بخــوان

با خـــاکیان ، کواکبــیان ، آسمانــیان                                                یک دم حدیث کنت مع الانبـــیا بخـوان

از مظهرالعجــائب عـــالم نَمــی بدان                                               وز مظــــهرالغرائب حق کیمـــیا بخوان

در مصحـف خدا لقبش هـل اتی ببین                                               واندر زبــــور نـــام ورا ایلـــــیا بخـــوان

سرمـــایه ولای علی را به جـــان بخر                                              خود را فــــراتر از هـمه اغنــــیا بخـوان

خـــــاک در ســــراچه قنـــبر غلام او                                                بر دیدگان خويــش چــنان توتـیا بخوان

                                         نیت عـلی است ، حلقه عـــلی ، ذکر ما علی است                

                                         برتر علی است ، خواجه علی ، ذوالعلی علی است

قفـــلی که بی کلــید بود وا نمی‌شود                                             بیت خدا به‌غیر خـــدا جا نمی‌شـــــود

خــــانه بغیر صاحـب خود ره نمی‌دهد                                              کعـــبه بدون نام عـلی وا نمی‌شـــــود

دیـــــوار هم برای عــلی باز می‌شود                                             کاری که بهر هیـچ کس امضاء نمی‌شود

تنــــها مــیان بیــــت خــدا آشــنا بود                                             این خــانه غیر خــويش پذیـرا نمی‌شود

بنــت اسـد نه، ام اسـد ، راه وا کنـید                                            جز مــاده شــیر مـــادر مـــولا نمی‌‌شود

                                    خلقت علی است ، قبله علی ، عشق ما علی است

                                   فـــریاد کعــــبه هم به خـــدا ذکـر یــا عــــــلی است

مادر به زادگاه عــلی خیره مانده است                                          کعــبه به پیشگاه عـلی خیره مانده‌است

اطراف بیت، گرد حـــــرم، دور تا به دور                                          یک امــتی به راه عـلی خیره مانده است

ناگه خبر رسید که هجران به سر رسید                                       عــالم از این پگاه عــلی خیره مانده است

آمــــد برون ز کعـــبه خداونــد نوریــان                                          مادر به روی مــاه عـلی خـیره مانده‌است

لبخـــند آشــنا به پیمــبر نشـــاط داد                                         احمــد از این نگاه عــلی خـیره مانده‌است

حجــاج اگر هنوز طواف حــــــرم کنند                                         خلقــــت به زادگاه عــلی خـیره مانده‌است

                                     جنت علی است ، کوثر علی ، مصطفی علی است

                                     ذکـــر نبـــی و فاطــــمه یا مرتضــــی عــلی است

تبــریک ای خـــلایق سرمد علی رسید                                     خیزید ای ســــپاه محــــمد عـــلی رسید

خــیزید ای گـروه رسولان به پای عشق                                    بر انبـــــیاء مبصّــر و اَرشــد عــــلی رسید

گــــیرم گــواه آیـــــهء پاك مـــــــباهـله                                    جــان جـهان و هستی احــمد عــلی رسید

بر طاق عــرش بر در جــنت به آســمان                                    بنوشـــته با خطوط زبرجــــد عــــلی رسید

سرّ عـــــباد، رکــن بلاد، آیه رشـــــاد                                      مقــصود را تجســــم مقـــصد عـلی رسید

                                 عزت عــلی است ، شوکت عـلی ، جانفزا علی است

                                 فرقان علی است ، طارق علی ، والضحی علی است

عشقــش بود شراره ولی حـر نار نیست                                  مهــــرش بود هماره غــمی گه گدار نیست

نامش اگر علی است ز اعلی گرفته است                                منشـــق ز حــی و دور ز پـــــروردگار نیست

دست خـدا، جمال خدا، دیدهء خـداست                                   پس کیســت آن نگار اگــــر کــــردگار نیست

ما چون مسافــریم و علی ساربان عشق                                دیگر غــم و فراز و نشـــــیب و حصــار نیست

آن مجمـعی که ذکر عـلی نیست زینتش                                 دارای هیــــچ منـــزلت و افتــــــخار نیســت

پیداســـت از رخــی که ندارد غـــم علی                                 هر چنــد آدمــی است ولی مــایه‌دار نیست

                                       زینت علی است ، منجی علی ، مه لقا علی است

                                       یعسوب علی است ، قائد علی ، مقتدا علی است

سرمـــایه ولایت مولاست هســـــتی‌ام                                      جــــام می ولای عــلی داده مســـتی‌ام

پیمانهء محبت او جــرعه جــــرعه نیست                                    دریاست باده‌ای که كـند مست مسـتی‌ام

هیئت بهانه نیست که میـخانهء دل است                                     محـــکم کند به میکده عـــــهد الستی‌ام

با خصــم او به غــــیر برائت نمـــــی‌شود                                   بیعت به دشمـــنش نکـــند پاک دستی‌ام

ما خلق برتـــریم که با مــهر حیـــــــدریم                                    این است رمز و راز ســـویدای هســـتی‌ام

دست مرا بگــــیر عــلی جان هـــزار جای                                   کز سوی توست نعــــمت یکـــتا پرستی‌ام

                                   عصمت عـلی است ، پاکی علی ، با صفا علی است

                                   کعــبه عـــلی است ، مکه عـلی و مـنا عــلی است

عيد غدير، عيد الله الاكبر و رمز حيات تشيع بر رهپويان حضرتش تهنيت باد.

پ ن۱: تنها دليل گذاشتن اين پست ابراز ارادت به محضر مولا علي عليه السلام است و اين شعر را براي مدح ايشان عنوان كردم.

پ ن۲: شاعر اين شعر را نمي شناسم ، ولي هر كه هست دستمريزاد.